Posted in Մայրենի, Ստեղծագործական աշխատանք, Կոմիտասյան օրեր, Paint

Աշնան մի իրիկուն…

Հրաշալի աշնանային մի երեկո ես քայլում էի փողոցներով։ Սկսում էր մթնել, քամին էր փչում, տերևները ոտքերի տակ շատանում էին ու շատանում։ Երկար ժամանակ քայլելուց հետո, երբ արդեն մթնել էր, նկատեցի ձյունիկ լուսինը։ Նա լուսավորում էր իմ ճանապարհը։ Ավելացան նաև աստղերը։ Աստղերը իրենց փայլով լրացնում էին լուսնին։ Նրանք միասին ավելի գեղեցիկ էին։ Ես որոշեցի նստել և նայել աստղազարդ երկնքին։ Թվում է, թե դա աշնանային սովորական մի օր էր, բայց ո’չ` ամեն օր իր յուրահատկություններն ունի։

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s